Hayatta en zorlandığın şey nedir diye sorsalar cevabım DENGE olurdu herhalde. Gün boyunca işimde ne kadar meşgul ve yoğun olsam da, işimi ve arkadaşlarımı çok sevsem de, her zaman önceliğim eşim, ailem ve çocuklarım olmuştur.  Ancak çalışan bir anne olarak bazen hayatın yoğunluğu içinde çocuklarıma yeterince zaman ayıramadığımı hissediyorum ve bu da kendimi suçlu hissetmeme sebep oluyor. Gün içerisinde bazen bir toplantının ortasında, bazen proje analizlerinde veya iş arkadaşlarımla sohbet ederken bile aklıma hep çocuklarım geliyor ve onları çook özlüyorum. Çevremdeki çocuklu arkadaşlarımla konuştuğum zaman onların da zaman zaman aynı duyguları hissettiğine şahit oluyorum.  Aynı anda iyi bir eş, iyi bir anne ve iyi bir iş kadını olmak kesinlikle kolay değil ve bazen dengeyi bulmakta zorlandığımı hissediyorum… Ancak bu duygu karmaşasından kurtulmanın sadece kendi elimde olduğunun, kimsenin bunu benim için sağlamayacağının bilincindeyim ve bu karmaşadan kurtulmak için kendi kendime oturup bazı kararlar aldım..

  1. Modern hayatın, sosyal medyanın anneleri sokmaya çalıştığı süper anne, mükemmel anne kalıbına girmeyi reddediyorum. Mükemmel değilim veya olmak zorunda da değilim. Ben de bir insanım, benim de zayıf yanlarım var ve benim de hata yapmaya hakkım var. Ama bu zayıf yanlarım eşimi, çocuklarımı ve ailemi sevmeme, onlara olan sevgimi hissettirmeme engel olmamalı. Varsın yaptığım yemek mükemmel olmasın ama biz ailecek sofrada yemeğimizi yerken mutlu olalım.
  2. Dengeyi bulabilmenin en önemli yardımcısı zamandır; özellikle çalışan anneler için zamanı yönetebilmek çok önemlidir. Bunun için her gece ertesi günün yemeğini yaparak, ertesi gün ihtiyaç olacak eşyaları, öğlen yemeklerini ve giysileri geceden hazırlayarak çocuklarıma, eşime, kendime, evime ve işime yeterli ve gerekli zamanı ayırabileceğim. Böylelikle gereksiz gerginliklerden, bir şeyleri unutma riskinden ve kendimi yetersiz ve güçsüz hissetmek gibi olumsuz duygulardan kendimi korumuş olacağım.
  3. Birden fazla şapkayı aynı anda giyiyor olmanın beni daha kötü bir anne yapmadığını, tam aksine başarılı olmak için çalışıp çabalayan bir anne modeli görmelerinin çocuklarımın gelişimi açısında daha faydalı olduğunu gün içinde kendime sık sık hatırlatıyorum.
  4. Çocukların aile içinde daha çok sorumluluk almalarını sağlayacağım. Bunun sadece benim üzerimdeki yükü hafifletmekle kalmayacağına, çocuklara da aile içindeki sorumluluklarını yerine getirme fırsatı vererek sağlıklı gelişimlerine destek olacağına inanıyorum. Onlara taşıyabilecekleri kadar sorumluluk verme çocuklarımı incitmez, hatta onların becerikli, çok yönlü ve sorumluluk sahibi yetişkinler olabilmelerini sağlar!
  5. Kendime daha iyi bakmaya özen göstereceğim. Yeterli uyku, beslenme, egzersiz yapma, kitap okuma gibi beni mutlu eden şeyleri yapmak için zaman ayıracağım. Benim de dinlenmeye, kendimi şımartmaya ihtiyacım var. Sonuçta benim mutluluğum ailemin mutluluğudur 🙂

Her ne kadar hayat bazen yoğun ve yorucu olsa da aynı zamanda çok eğlenceli ve yaşamaya değer bence !!!

 

Paylaş: